در بحث تغذيه‌اند . فرآورده‌هاى مسموم ديگر از قبيل نوشابه‌ها ، سوسيس و كالباس ، كنسروها ، انواع شيرينىجات و ويتامين‌هايى كه براى تقويت عمومى بدن به صورت كپسول و آمپول داده مىشود ، چيپس ، پفك ، شكلات‌ها و فرآورده‌هاى متنوع ديگر كه فقط براى تحريك ذائقه افراد توليد مىشوند ، بر ابعاد بيمارى هابسى افزوده‌اند . نحوه مصرف غذاها نيز از اهميت خاصى برخوردار است . پرخورى و انباشتن شكم همواره نهى شده است ، مصرف چند نوع غذا با يكديگر ، مصرف آب و مايعات همراه با غذا ، با شتاب خوردن ، در حال خشم و غضب تناول كردن ، ايستاده ميل كردن ، مصرف غذاهاى ناسازگار با يكديگر از جمله مطالبى است كه در طب اسلامى به آن توجه و نظريات حكيمانه‌اى درباره آن ابراز گرديده است . مصرف آب ميان غذا و بعد از غذا از منهيات طب اسلامى است كه طب غربى با اظهارات ضد و نقيض ظاهرا علمى هنوز نتوانسته نظر قطعى خود را اعلام نمايد . بهداشت قبل از غذا و بعد از آن از قبيل شستشوى دستها قبل از غذا كه نوعى وضو براى تناول نعمتهاى الهى است ، چشيدن نمك قبل از غذا و بعد از آن و ده‌ها مطلب ديگر ، براستى نمونه‌هاى استوارى از تلفيق حكمت و علم را به نمايش مىگذارد . زمان مصرف غذا نيز از لحاظ بهداشت تغذيه مورد توجه دقيق قرار گرفته است . غذاى صبح از لحاظ تأمين سلامتى با غذاى شب بسيار متفاوت است ، از آنجا كه بحث بهداشت تغذيه وسيع‌تر از آن است كه در اين مقال بگنجد ، طالبين را به كتابى ديگر از مجموعه كتابهاى پيك شفا حوالت مىدهيم . ناسازگارها با معده بدترين دشمن معده انباشتن آن از خوراك‌هاست . چنانچه پيامبر اكرم ( ص ) فرمود يك‌سوم به آب و يك‌سوم به غذا و يك‌سوم به هوا اختصاص دهيد . چربى و روغن‌ها